بیتا صبوری

رفتار با فرزند نوجوان تکنیک های خاص خود را دارد، داشتن فرزند نوجوان می تواند یکی از دردسرهای عجیب و غریب در زندگی هر پدر و مادری باشد.

در دوره نوجوانی شما با فرزندی روبه رو هستید که تا چند روز پیش سر به راه و حرف شنوا بود ولی اکنون به فردی سرکش و گستاخ تبدیل شده است که انتظارات نابجایی دارد و امان تان را بریده است.

جالب است بدانید که این توصیف شکایت رایج بسیاری از پدر و مادر هاست و خبر از آن می دهد که دوران نوجوانی با ویژگی های مشخص می شود که نیاز به شناخت بیشتری دارند.

رفتار با فرزند نوجوان

به عنوان والدین بیش از هر چیز نیازمند آن هستید تا فرزند نوجوان تان را بیشتر بشناسید و بتوانید دنیا را از زوایه ی دید او مشاهده کنید.

استفاده از تکنیک های ارتباط با نوجوان به شما کمک می کند تا بتوانید ارتباط بهتری را شکل دهید و مدیریت رفتار با فرزند نوجوان را بیش از پیش به دست بگیرید.

۱‍. در ارتباط با نوجوان نیمه پر لیوان را ببینید.

این روزها بیشتر روابط والدین و نوجوانان تلاش برای تصحیح رفتارهای اشتباه نوجوان است. آن ها مدام توصیه می کنند نوجوانان شان بیشتر درس بخوانند یا تلاش می کنند عادت های به گمان خودشان اشتباه نوجوان ها را عوض کنند.

به زبان دیگر پدر و مادرها در ارتباط با نوجوان همیشه نیمه خالی لیوان را می بینند؛ مثلا شکست ها، نمرات بد، دوستان بد و بدرفتاری ها. در حالی که در کنار این موضوعات موفقیت ها و کارهای خوب نوجوان به راحتی نادیده گرفته می شود. دختربچه کارنامه اش را با کلی ذوق به مادر نشان می دهد و خوشحال است نمرات قابل قبول و خوبی دارد اما مادر به محض دیدن کارنامه به او می گوید« واقعا خجالت نکشیدی ادبیات به این آسانی نمره ات ۱۷ شده مگه از ریاضی سخت تر بود یادته شب امتحان چند بار گفتم برو بخون گفتی بلدم اگه بلد بودی که الان نمره ات باید ۲۰ می شد»

چنین بازخورد های نا مهربانانه ای می تواند همه ی تلاش او برای امتحانات را زیر سوال ببرد و باعث شود نوجوان احساس کند که «هیچ کس مرا درک نمی کند.»

۲. از من استفاده کنید.

پیام هایی که با کلمه ی «تو» شروع می شوند، می توانند نوجوان را سرکوب کنند.

تو باید خجالت بکشی، این کار را متوقف کن، باید بهتر درس بخوانی، تو باید بهتر از این باشی و…

این ها نمونه ای از جملاتی هستند که پیامی توام با سرکوب و آزار و اذیت در بر دارند و باعث می شوند تا فرزند تان هرگز به حرف شما گوش ندهد.

این پیام ها را متوقف کرده و تلاش کنید تا عبارات تان را با ضمیر «من» آغاز کنید.

به عنوان مثال «من از اینکه نتیجه ی مورد نظرت در امتحان را به دست نیاوردی ناراحت شدم و به این فکر می کنم که چه چیزی باعث شد تلاشت به نتیجه نرسد؟”

به کار بردن پیام «من» راه بهتری برای بیان موضوعات است.

در این پیام ها تمرکز روی شماست، نه نوجوان. با به کار بردن این مهارت دیگر به نوجوان تان برچسب نمی زنید و او را سرزنش نمی کنید.

به عنوان مثال: وقتی تو تلفن نمی کنی، «من» احساس بدی پیدا می کنم، چون نمی دانم کجا هستی.

پیشنهاد مشاور: سکس نوجوان | چگونه از بارداری جلوگیری کنیم

۳. رفتار نوجوانان امروزی، قوانینی مشخص وضع کنید

بد دهنی و استفاده از الفاظ نامناسب یکی دیگر از مشخصه های نوجوانان است.

باتوجه به رفتار با فرزند نوجوان و نوع برخوردش قانون وضع کنید. به عنوان مثال ممکن است بگویید «در خانواده ما با دیگران با احترام صحبت می کنیم، ما به دیگران برچسب نمی زنیم و از الفاظ نامناسب استفاده نمی کنیم.» درگیر کردن فرزند در قانون گذاری سبب می شود تا در مواقعی که مورد نیاز است به او یادآوری کنید که خودش در قانون گذاری سهیم بوده است.

بر رفتار نوجوان خود و احساسی که در مورد آن دارید تمرکز کنید. از هرگونه اظهار نظر در مورد شخصیت فرزند خود بپرهیزید. به جای اینکه بگویید “تو خیلی بی ادبی” این جمله را امتحان کنید که ” وقتی با من اینطوری حرف می زنی ناراحت می شم” برخی مواقع نیز می توانید احساس خود را به صورت مستقیم بروز دهید «من الان از دست تو عصبانی هستم».

عواقب رفتارهای ناپسند را برایش مشخص کنید و آن ها را اجرا نمایید، اما مراقب باشید خیلی قانون نگذارید. بسیاری از مواقع می توانید برای بی احترامی ها یا استفاده از الفاظ نامناسب این عواقب را عملی کنید.

نکته بسیار مهم اینکه خود شما تلاش کنید تا به قوانین پایبند باشید.

۴. با صراحت تمام نه نگویید.

ممکن است یک نه محکم در ارتباط با کودک ۵ ساله تان خوب جواب دهد اما دنیای نوجوانان آن را بر نمی تابد.

مهم ترین عامل لجاجت نوجوان و تقویت انگیزه او در رسیدن به خواسته غیر منطقی، این است که حق انتخاب را از او بگیرید.

پس در برابر خواسته های غیرمنطقی نوجوان خود، بی درنگ «نه» نگویید.

بلکه با سردی بگویید؛ نظری ندارید و او خود باید انتخاب کند.

او بی درنگ می فهمد که با این خواسته اش موافق نیستید؛ ولی چون با صراحت مخالفت نکردید و حق انتخاب را به او دادید، به احتمال فراوان، همان چیزی را بر می گزیند که شما خواسته اید.

۵. تفکر کمال گرایانه را دور بریزید |تکنیک های ارتباط با نوجوان

قرار نیست نوجوان شما کامل باشد!

بسیاری از والدین توقع دارند تا فرزند نوجوان شان معدل بالای ۱۹ داشته باشد، حتما پزشکی بخواند، کلاس زبان برود و عالی صحبت نماید، موسیقی کار کند و استاد پیانو و گیتار و …. باشد، با موبایل بازی نکند. شیطنت نکند، پای تلویزیون ننشیند، اشتباه نکند، پرخاشگر نباشد و …

واقعیت این است که نوجوانان ربات نیستند که توسط شما برنامه ریزی شوند بنابراین رفتار با فرزند نوجوان باید براساس نظر روانشناسان و مشاوران صورت بگیرد.

آن ها انسان هستند، آزاد و دارای قدرت انتخاب و تعقل و شما به عنوان والدین فقط می توانید آن ها را راهنمایی کنید.

۶. به او کمک کنید تا عاملی محرک را بیابد.

در پیدا کردن محرک یا اشتیاق درونی به نوجوانان کمک کنید. مواردی مثل فعالیتهای ورزشی، موسیقی،‌ هنری، بازیگری، حضور در گروه‌ جوانان، داوطلب شدن برای برنامه های مختلف یا حتی کارهای پاره وقت و… میتوانند نوجوان شما را از دردسر دور نگه دارند.

این بدان معنا نیست که تمام زمان آن ها را با فعالیت‌ های فوق برنامه پر کنید یا آن ها را مجبور کنید تا در برنامه‌هایی شرکت کنند که علاقهای به آن ندارند.

همچنین نباید تصور کنید که اگر نوجوان شما عضو تیم فوتبال باشد و یا ویلون بنوازد، پس قطعا هیچ اشتباهی مرتکب نمیشود، اما نوجوانی که علاوه بر شما، در برابر معلم ها، مربیان، هم‌تیمی‌ یا کارفرما پاسخگو و مسئول است، کمتر از دیگران دچار لغزش میشود.

برای مثال علاقه به فعالیت‌های ورزشی باعث میشود که برای بسیاری از برنامه‌های درسی و غیر درسی نیز انگیزه داشته باشند و آینده‌ خود را بر مبنای آن بسازند.

با یادگیری تکنیک های رفتار با فرزند نوجوان به فرزند تان کمک کنید تا چیزی را که عمیقا به آن علاقه دارد پیدا کند. بدینترتیب آن ها را برای موفقیت آماده میکنید و به آن ها یاد میدهید که زندگی به تحصیلات آکادمیک و نمره‌های خوب در کارنامه خلاصه نمیشود.

بنابراین رفتار با فرزند نوجوان را خوب بیاموزید.

۷. با فرزندتان دوست باشید، رفتار با فرزند نوجوان

در رفتار با فرزند نوجوان فراموش نکنید که بزرگسالان موفق کسانی هستند که در دوره ی نوجوانی ارتباطی دوستانه و صمیمی با والدین خود داشته اند بنابراین شما نیز بهتراست رابطه ای دوستانه به فرزند خود داشته باشید.

هیچ چیز ارزشمندتر از حفظ ارتباط صمیمانه ی شما نخواهد بود. بنابراین تلاش کنید تا ارتباط تان را به درستی حفظ کنید و از نتایج آن در زندگی روزمره ی تان لذت ببرید.

چگونه با نوجوان خود دوست باشیم

1. در مورد اعتماد با یکدیگر صحبت کنید و بهم اطمینان دهید که صداقت در رابطه شما حرف اول را می زند.
2. به یکدیگر اطمینان بدهید که اطلاعات میان شما محرمانه باقی می ماند و کسی از آن خبردار نمی شود.
3. به صحبت های آن ها گوش دهید ولی آن ها را نصیحت نکنید مگر اینکه از شما کمک بخواهند.
4. آن ها را قضاوت نکنید.
5. به جای اینکه قوانینی را برای آن ها وضع کنید، دستورالعمل هایی را تنظیم کنید.
6. باهم برای قدم زدن یا فیلم دیدن بیرون بروید سعی کنید سرگرمی مورد علاقه او را انجام بدهید و بعد به جایی مانند کافی شاپ بروید و در مورد آن صحبت کنید.

رفتار با نوجوان پرخاشگر و بی ادب

1. سعی کنید آرام و مسالمت آمیز بوده و بدون تهدید قوی باشید.
2. مطمئن شوید که زبان بدن شما نشان دهنده تمایل به گوش دادن دارید.
3. از خیره شدن در چشم نوجوان خود خودداری کنید و به آن ها فضای شخصی بدهید.
4. اگر مشاجره شما از کنترل خارج شد، به نوجوان خود توضیح دهید که بهتراست بحث خود را نیم ساعت بعد ادامه دهید این کار رفتار با فرزند نوجوان را بسیار آسان تر می کند.
5. از خشونت علیه نوجوان خود اجتناب کنید.
6. از مشاور کمک بگیرید. اگر نوجوان شما اعتراف کرد که مشکلی دارد و مایل به دریافت کمک است، در اسرع وقت با یک مشاور یا روانشناس قرار ملاقات تنظیم کنید.

منبع : رفتار با فرزند نوجوان | ۱۱ تکنیک های ارتباط با نوجوان

آرام کردن نوزادان یکی از سخت ترین کارها برای والدین می باشد. در طول ۳ ماه اول زندگی، آن ها بیش از هر زمان دیگری گریه می کنند.

چه چیزی بچه را آرام میکند

برخی از نوزادان بسیار بیشتر از دیگران گریه می کنند. نوزادی که بیش از ۳ ساعت در روز، بیش از ۳ روز در هفته، حداقل به مدت ۳ هفته گریه می کند، ممکن است دچار کولیک باشد. این مشکل معمولاً از ۲ تا ۵ هفتگی کودک شروع می شود و تا ۳ تا ۴ ماهگی کودک به پایان می رسد.

کولیک برای بسیاری از نوزادان اتفاق می افتد. دیدن گریه کودک سخت است، اما والدین مقصر آن نیستند و نباید خود را سرزنش کنند به مرور زمان و کمک دکتر این مشکل نیز حل می شود.

سندرم کودک تکان خورده چیست؟

سندرم تکان خوردن نوزاد نا آرام زمانی است که مغز کودک در اثر آزار فیزیکی آسیب می بیند این شرایط بیشتر موارد زمانی اتفاق می‌افتد که والدین یا مراقب کودک در حالی که عصبانی یا ناامید هستند، کودک را تکان می‌دهند و با این کار تلاش می کنند گریه کودک را متوقف کنند. این آسیب ها می تواند باعث آسیب دائمی به مغز یا مرگ
نوزاد نا آرام شوند. هیچ کس نباید کودک را به هر دلیلی تکان دهد، شاید فکر کنید تکان دادن کودک باعث آرام کردن نوزادان می شود اما اینگونه نمی باشد.

چگونه نوزاد را آرام کنیم

جیغ های گوش خراش یک کودک می تواند آرام ترین افراد را هم تحریک کند. همچنین می تواند افسردگی پس از زایمان مادر را تشدید کرده و سلامتی او را به خطر بیندازد. از آن جایی که نوزادان متفاوت هستند، والدین بیش از یک کودک ممکن است با خلق و خوی بسیار متضاد فرزندان خود روبرو شوند. بدون در نظر گرفتن شخصیت های فردی آنها، اکثر نوزادان با رعایت نکات زیر آرام خواهند شد:

۱. مکیدن برای آرام کردن نوزادان

مکیدن اغلب منجر به آرامش نوزادان شده و باعث می شود نوزاد ارام شود، چه اینکه آنچه که می مکند یک انگشت، پستانک و یا شیر مادر باشد. با این حال زمانی که نوزاد به خوبی تغذیه شده و فقط به دنبال راحتی است، انگشتان و پستانک بهترین کارایی را خواهند داشت. یک نوزاد گرسنه از مکیدن هر چیزی که گرسنگی را رفع نمی کند خسته خواهد شد. زمانی که یک کودک درد دارد و یا گرسنه است، شیر دادن به او بهترین راهکار خواهد بود.

۲. تاب دادن

تاب دادن های سریع و ریتم دار و یا گرداندن نوزاد نا آرام را امتحان کنید چرا که اینها حرکاتی را آنها در شکم مادر تجربه کرده اند را برایشان تداعی می کند. سطح تحریک پذیری نوزاد، نیروی حرکتی لازم را برای گرداندن تعیین می کند. همان گونه که گفته شد، به اندازه ای کودک را تکان ندهید که خطرناک باشد. همچنین مطمئن شوید که سر نوزاد در یک وضعیت ثابت قرار گرفته باشد.

۳. ایجاد یک الگوی خواب

قرار دادن نوزاد نا آرام در یک روال، هم به نوزاد ارام و هم به مراقب و یا والدین کمک می کند تا سلامتی خود را حفظ کنند. خواب یک نقش حیاتی در رشد کودک و همچنین در خلق و خوی او ایفا می کند. ایجاد یک روتین برای نوزاد نا آرام یک اقدام بلند مدت است و یکی از چالش برانگیز ترین کارهای سخت در امر فرزند پروری است. با این حال، کودکان زودتر از آن چه که فکرش را می کنید، یاد می گیرند. عادت ها این اطمینان را به ما می دهند که نوزادان به حد کافی به خواب و به بازی می پردازند و یک نوزاد شادتر کمتر به گریه می پردازد.

۴. بررسی قولنج یا کولینگ

قولنج معمولا در سنین حدود ۲ تا ۶ هفتگی شروع می شود، ۲۶ درصد از نوزادان را در دوره های مختلف درگیر می کند. یک گریه مداوم و غیر قابل توضیح می تواند ناشی از گاز معده، نارحتی باشد و یا اینکه نوزاد صرفا در تلاش است تا با محیط دنیای خارج از رحم انطباق پیدا کند. نوزاد نا آرام را به پشت بخوابانید، هر دو پای او را نگهدارید و بصورت دوچرخه ای خیلی آرام حرکت دهید.

مطالعات نشان می دهد نوزادانی که با شیر مادر تغذیه می شوند و دارای قولنج هستند، زمانی که مادر مصرف مواد لبنی را قطع می کند، به طرز قابل توجهی بهبود پیدا می کنند. این به ویژه در خانواده ای با سابقه ی عدم تحمل لاکتوز و آلرژی شایع است.

۵. آروغ زدن بعد از غذا خوردن

اگر این روال نادیده گرفته شود، منجر به ناراحتی زیاد در کودک می شود. هنگامی که نوزاد ارام به خوبی تغذیه شد، او را در حالت بالا به پایین نگه دارید و به آرامی پشت او را مالش دهید. به آرامی این حرکت را تا زمانی که او آروغ بزند، تکرار کنید. هر چند این روش به رفلاکس کمک می کند، موارد حاد تر ممکن است به نسخه ی پزشک نیاز داشته باشند. آروغ زدن ناراحتی را تسهیل کرده و نوزاد را آرام می کند.

۶. قنداق کردن برای آرام کردن نوزادان

یکی از موثر ترین روش ها برای آرام کردن کودک “نگه داشتن” او است. این فرآیند چهار مرحله ای که بوسیله ی دکتر رابرت همیلتون ایجاد شده است، تقلیدی است از حالت کودک در رحم مادر. کودک را برداشته و دستان او را مقابل قفسه ی سینه اش با یک دست جهت محافظت از چانه و قفسه ی سینه قفل کنید.

پایین تنه ی نوزاد آرام را با دست دیگر گرفته و به آرامی او را در یک حالتی با زاویه ی ۴۵ درجه قرار دهید. با تکان های آرام به پشت او بزنید و یا به آرامی او را به بالا و پایین حرکت دهید تا آرام کردن نوزادان برای شما راحت تر شود.

منبع : آرام کردن نوزادان| ۸ راه که گریه بی دلیل بچه را قطع کنیم

روش هایی برای کنترل کودک لجباز در این مقاله فراهم شده است که کمک زیادی به والدین می کند. بسیاری از والدین با این سوال که با کودک لجباز چگونه باید رفتار کنند دست و پنجه نرم می کنند. لجبازی در کودک یک مشکل متداول است، مخصوصا در کودکان سه تا پنج ساله و نوجوانان. این مسئله قسمت طبیعی از رشد کودک است و در رفتارهایی مثل نافرمانی از والدین، معلمان و دیگر بزرگترها نمود پیدا می کند.

در دوره دبستان، آن هایی که لجباز هستن بیشتر بهانه گیری می کنند و هر چه شما می خواهند انجام نمی دهند (یا بسیار کند انجام می دهند)، تا اینکه از کوره در بروند، که ویژگی بچه های کوچکتر است.

کودک ممکن است سعی داشته باشد کنترل خود را روی موقعیت نشان دهد یا استقلال خود را اعلام کند. شاید او در حال تست کردن محدودیت هایش و اقتدار شماست. یا شاید می خواهد آنچه را دوست ندارد ابراز کند، مخصوصا وقتی شما به او می گویید مثلا اسباب بازی ها را جمع کن یا کارهایت را انجام بده.

چگونگی مدیریت لجبازی در کودکان

در این قسمت برخی نکات کاربردی و روش هایی برای کنترل کودک لجباز ارائه شده است:

۱. به دنبال دلائل ایجاد این رفتار بگردید

به دنبال دلائل و راه اندازهای رفتار کودک بگردید، و سعی کنید رفتار لجبازی وی را زیر نظر بگیرید. آیا الگویی وجود دارد؟ آیا چیزهای خاصی هستند که دوست ندارد یا نمی خواهد انجام دهد؟ آیا او زمانی که کودک لجباز می شود که مسائل گیج کننده هستند یا زمانی که عجله دارد؟

هم چنین، سعی کنید در مورد قوانین و تکالیف منزل صریح باشید، تا کودک بتواند آنها را دنبال کند. برای مثال، در کودکان پنج تا شش ساله تمیز کردن کل اتاق کمی زیاد است، و اگر همین کار را به صورت تکالیف خردتر دربیاورید شاید بهتر بتواند انجام دهد.

مثلا برداشتن اسباب بازی ها از روی زمین، یا کمک به شما در انجام آنها. زمانی که دلیل را پیدا می کنید، می توانید قدم های لازم برای انطباق با موقعیت را بردارید و با مخالفت کمتری مواجه شوید. این کار یکی از روش هایی برای کنترل کودک لجباز می باشد که بسیار موثر می باشد.

۲. فرزند خود را برای انجام کارهای خوب آماده کنید

سعی کنید از موقعیت هایی که کودک در آنها لجبازی نشان می دهد یا رفتار بد دارد دوری کنید. برای مثال، اگر برنامه زمانی کودک بیش از حد پر باشد کودک باشد بداخلاق می شود، سعی کنید از برنامه ریزی برای کارهای زیاد بعد از مدرسه یا برای آخر هفته بپرهیزید. اگر کودک شما از تغییر ناگهانی متنفر است، سعی کنید بین فعالیت های یک وقت اضافی را منظور کنید.

۳. طوری با کودک رفتار کنید که دوست دارید با شما رفتار شود

دقیقا مانند بزرگسالان، کودک شما که با او به خوبی رفتار کرده اید می تواند آرام باشد.

ممکن است عصبی باشد یا احساس بی حوصلگی کند و نیاز به ساعاتی آرامش داشته باشد. در مورد آنچه کودک باید انجام دهد محکم باشید اما با روشی نرم و دوستانه با او صحبت کنید.

زمانی که الگوی خوبی از چگونگی ابراز یک عقیده یا مخالفت به روش محترمانه و عاشقانه هستید، کودک شما نیز پیروی می کند.

۴. از مزایای مهارت کلامی کودک خود بهره بگیرید

والدین کودکان دبستانی یک مزیت را نسبت به والدین کودکان کم سن تر دارا هستند مخصوصا در مورد رفتارهایی مثل لجبازی: آنها می توانند با کودک خود صحبت کنند. به آرامی با کودک خود صحبت کنید و روی یک راه حل برای هر دو طرف کار کنید. برای این کار می توانید از مشاور کمک بگیرید تا روش هایی برای کنترل کودک لجباز به شما بیاموزد و مهارت های کلامی لازم را به شما آموزش دهد.

۵. قوانین پایه را مشخص کنید، روش هایی برای کنترل کودک لجباز

اطمینان حاصل کنید که کودک دقیقا می داند که چه کاری را باید و چه کاری را نباید انجام دهد.

برای مثال، اگر بد صحبت کردن با شما هنگام مشاجره یک تخطی قانونی در خانه شما محسوب می شود، برای کودک مشخص کنید که اگر این کار را انجام دهد عواقب بدی در پی خواهد داشت، و شانس دومی وجود ندارد. پیامد را آن چیزی انتخاب کنید که می خواهید روی دهد، مثلا عدم مشاهده تلویزیون در باقی روز یا انجام وظایفش در خانه.

بدین ترتیب او یاد می گیرد که خواسته های شما را نادیده نگیرد و اقتدار شما را دست کم نگیرد.

۶. زمانی که می توانید، سازش کنید

آیا دخترتان اصرار دارد که دامن کوتاه تابستانی خود را در هوای سرد بپوشد؟ به جای اینکه درگیر دعوا با او شوید، بهتر است که با او سازش کنید، مثل اینکه از او بخواهید یک جوراب شلواری گرم زیر دامن بپوشد یا دامن زمستانی را به تن کند.

به صورت کلی، صحبت کردن هنگامی که کودک سعی در ابراز کنترل بر یک مسئله دارد ایده خوبی است، بنابراین در مسائل بزرگتر می توانید محکم رفتار کنید و کنترل را بدست بگیرید.

۷. در مورد گزینه ها بحث کنید، روانشناس کودک لجباز

گاهی اوقات، ممکن است کودک رفتار نافرمانی و لجبازی را نشان دهد، زیرا می خواهد حرف بیشتری برای گفتن داشته باشد.

یک روش برای اینکه کودک احساس کنترل بیشتر کند اینست که به او حق انتخاب بیشتری دهید. برای مثال برای جمع کردن وسایل و اسباب بازی ها به کودک خود بگویید، اسباب بازی ها باید جمع شوند، یا تکالیف باید تمام شوند.

یا می توانید به کودک خود بگویید اسباب بازی ها را می توان تا زمان خواب جمع کرد، یا می تواند بعد از انجام تکالیف سی دقیقه بازی آزاد انجام شوند.

روانشناس کودک لجباز

۸. گوش دهید، روش هایی برای کنترل کودک لجباز

یکی از دلایلی که باعث می شود کودک بر لجبازی خود پافشاری کند این است که احساس می کند احساسات او را متوجه نمی شوید و حرف های او شنیده نمی شود. به طور مثال اگر کودک شما نمی خواهد غذا بخورد او را مجبور نکنید بلکه از او بپرسید که چرا غذا نمی خورد؟ با این کار کودک شما احساس می کند که شنیده می شود و می تواند منطقی تر تصمیم بگیرد.

۹. آن ها را مجبور نکنید، روانشناس کودک لجباز

اگر کودک خود را مجبور کنید لجبازی بیش تری نشان می دهد بنابراین بهترین راه این است که از در منطق وارد شوید سپس اگر جواب نداد سعی کنید به آن ها نشان دهید که نظرات آن ها را بهتر درک می کنید.

۱۰. آرامش خود را حفظ کنید

بر سر کودک خود فریاد نزنید، خشم شما باعث عصبانیت بیش تر کودک شما می شود. مدیتیشن، ورزش، موسیقی آرام بخش، کتاب خواندن، ماساژ و هرکاری که می دانید به بهبود روحیه شما کمک می کند انجام دهید. می توانید از یکی از نزدیکان خود بخواهید تا مدتی کودک را نگه دارد و در آن زمان کارهایی برای آرامش خود انجام دهید.

۱۱. به او احترام بگذارید

قوانین ثابتی داشته باشید و به او برای پایبندی به آن قواعد احترام بگذارید. با آن ها به گونه ای رفتار کنید که احساس کند او را درک می کنید.

۱۲. محیطی مناسب در خانه ایجاد کنید

اگر در خانه والدین با یکدیگر درگیر باشند کودک نیز یاد می گیرد تا این رفتار را تکرار کند. تحقیقات صورت گرفته نشان می دهد که محیط نامناسب در لجبازی و پرخاشگری کودک نقش زیادی دارد، بنابراین بهترین کار این است که ابتدا محیطی آرام در خانه خود ایجاد کنید.

علائم لجبازی کودکان

• طغیان های شدید و خشمگین بودن.
• اینکه کودکان قوانین خودشان را می سازند از علائم لجبازی کودکان می باشد.
• آن ها دوست دارند که همه چیز را مدیریت کنند.
• لجبازی در کودکان می تواند ژنتیکی یا یک رفتار اکتسابی ناشی از تأثیرات محیطی باشد.
• نیاز شدیدی به تایید و شنیده شدن دارند. بنابراین اغلب توجه شما را جلب می کنند.
• دوست دارند رئیس و رهبر باشند.

منبع : روش هایی برای کنترل کودک لجباز | ۱۲ درمان معجزه آسا

آموزش مهارت دوست یابی به کودکان یکی از تلاش های اصلی والدین و معلم ها می باشد. در این مقاله بازی هایی برای آموزش این مهارت ها فراهم شده است که می تواند کمک زیادی به معلم ها و والدین برای آموزش مهارت دوست یابی به کودکان بکند.

بازی درمانی برای دوست یابی به شما کمک می کند تا با بازی های سرگرم کننده به کودکان یاد دهید که چگونه دوست های جدیدی پیدا کرده و با آن ها ارتباط سالم و مفید برقرار کنند.

مهارت دوست یابی و حفظ دوستان خوب

۱.داستان اسم من

اهداف:

• تقویت هویت شخصی
• یادگیری اسامی
• داستان گویی
• یافتن دوست
• آموزش مهارت دوست یابی به کودکان
• معرفی خود
• معرفی اشخاص دیگر
• تقویت حافظه

روش بازی: هر بازیکن نام خود را گفته و داستانی در مورد آن نقل می کند:

مثال: نام من اردوان است و در مدرسه قبلی که میرفتم به من اردوان خوب می گفتند زیرا یک اردوان دیگر هم در کلاس بود که با دیگران بدرفتاری می کرد بنابراین من اردوان خوب شناخته شده بودم.

پیشنهاد: هر بازیکن شریکی انتخاب کرده و داستان اسم خود را برای او بگوید سپس شریک هر فرد داستان دوست خود را تعریف کرده و او را به جمع معرفی کند.

ارزیابی:

• آیا اسم خودت را دوست داری؟
• چه اسم دیگری را برای خودت می پسندی؟
• چه اسمی را دوست نداری؟
• چه داستانی را در مورد اسامی بیش تر دوست داشتید چرا؟

انواع بازی برای آموزش مهارت دوست یابی به کودکان

۲.اسم من چیست؟

اهداف:

• آشنایی با دیگران
• معرفی خود
• آموزش حافظه بصری
• آموزش مهارت دوست یابی به کودکان
• کاهش موانع از طریق حرکت
• تقویت حافظه

روش بازی:

این بازی برای کودکانی مناسب می باشد که یکدیگر را به خوبی نمی شناسند، کودکان با توجه به سن و حافظه به گروه های هفت تا ده نفره تقسیم می شود. سپس بازیکنان به شکل دایره می ایستند و همزمان با معرفی اسم حرکتی انجام می دهند و همه آن را تکرار می کنند.

پس از این که همه این کار را کردند به هر نفر نوبت داده می شود که از دیگران اسم خود را بپرسند و هرکس که به خاطر دارد باید اسم او را همراه با حرکت او تکرار کند، هرکس درست جواب دهد نوبت اوست که اسم خود را از گروه بپرسد با این کار می توانید آموزش مهارت دوست یابی به دانش آموزان را ایجاد کنید.

نکته: پس از یک دور بازیکنان دوباره گروه بندی می شوند تا با هم آشنا گردند.

بازیکنان می توانند ژست هایی مانند پریدن، چرخیدن، دست زدن و دست به سینه شدن را امتحان کنند.

ارزیابی:

• آیا حرکت کمک می کند تا نام شخص را به خاطر بسپارید؟
• نام هایی بودند که به خاطر حرکتشان آن را بهتر به یاد آورید؟
• آیا می توانید بین نام ها و حرکات ارتباط برقرار کنید؟

۳. چیستان های اسم

وسایل مورد نیاز: کارت های سفید و خودکار

اهداف:

• یادگیری اسامی
• آموزش درک بصری
• تحریک خلاقیت
• آموزش مهارت دوست یابی به کودکان
• تقویت حافظه

روش بازی:

بازیکنان باید به صورت دایره بشینند و هرکدام نامشان را در کارت با ارتفاع ۵ سانتی متری نوشته و آن را مقابل خود می گذارند به طوری که دیگران بتوانند آن را بخوانند سپس بازیکنان وقت دارند تا روش های مختلف نوشتن اسامی مختلف را تعریف کنند. وقتی همه برای مدت کافی به عکس ها نگاه کردند کارت ها را از وسط جمع می کنیم و گروه درباره آن چیستان می سازند و بقیه سعی می کنند کارت اسم مربوط به اول را حدس بزنند

مثال: اسمی که فقط سه حرف دارد « جواب رضا یا سما»

مثال: « اسمی که با «س» شروع می شود و چهار حرف دارد.»

نکته: باتوجه به سن کودک می توانید چیستان ها را پیچیده تر کنید ولی حتما به سن کودکان توجه داشته باشید تا بازی برای آن ها خسته کننده نشود.

ارزیابی:

• آیا توانستید کارت ها را به خاطر بسپارید؟
• چه رمز هایی به شما کمک کرد راحت تر اسامی را پیدا کنید؟

بازی درمانی برای دوست یابی

۴. اسم ها به ترتیب | آموزش مهارت دوست یابی به کودکان

وسایل مورد نیاز: چند عدد صندلی

اهداف:

• آغاز تماس اول
• یادگیری نام ها
• دستگرمی
• آموزش مهارت دوست یابی به دانش آموزان
• باملاحظه بودن
• تقویت حافظه

روش بازی:

یک بازیکن وسط دایره صندلی ها می ایستد و وقتی گفت « زیپ» بازیکن ها باید اسم نفر سمت راست خود و وقتی گفت « زاپ» اسم بازیکن سمت چپ خود را بگویند و اگر بگوید «زیپ-زاپ» بازیگن ها صندلی خود را عوض می کنند و بازیکنی که وسط ایستاده است باید سعی کند صندلی جدیدی برای خود پیدا کند. یک بازیکن که بی صندلی می ماند باید وسط بایستد و زیپ و زاپ بگوید.

نکته: این بازی برای به حرکت در آوردن و تقویت حافظه عالی است و به کودکان کمک می کند که همزمان با فعالیت جسمانی از حافظه خود نیز کمک بگیرند.

۵. سلام، خداحافظ

وسایل مورد نیاز: کاغذ و قلم، یک جعبه برای جمع کردن کاغذها

اهداف:

• آغاز تماس اول
• حفظ وقار هنگامی که مورد توجه قرار می گیرد
• آغاز ارتباط
• آموزش مهارت دوست یابی به کودکان

روش بازی:

بازیکنان روی یک تکه کاغذ می نویسند که چگونه دوست دارند با دیگران سلام و علیک و خداحافظی کنند و نام خود را روی آن می نویسند سپس برگه ها را در یک ظرف قاطی می کنند و یک کاغذ انتخاب می شوند و آن فرد از کلاس بیرون می رود و هنگامی که به کلاس برگشت بچه ها طوری که دوست داشته با او سلام و خداحافظی می کنند، با این کار آموزش مهارت دوست یابی به کودکان انجام شده و کودک می تواند افرادی که مانند خودشان هستند را پیدا کنند.

مثال:

• « اسمم ساراست و دوست دارم وقتی سلام می کنم دیگران من را بغل کنند.»
• « اسم من تارا است و دوست دارم وقتی وارد جمعی می شوم همه به من توجه کنند و به من سلام کنند.»
• « اسم من کیان است و وقتی وارد جمعی می شوم دوست دارم همه برای بلند شوند و دست بزنند.»
• « من محسن هستم و دوست دارم هنگام خداحافظی با کسی حرف نزنم.»

ارزیابی:

• آیا همان طور که دوست داشتید شد؟ اگر بازی تکرار شود باز هم همین را می نویسید؟
• چرا در زندگی واقعی به این روش سلام و احوال پرسی نمی کنید؟
• آیا سلام و خداحافظی را ترجیح می دهید؟
• کدام روش سلام و خداحافظی را دوست نداشتید چرا؟

۶. وسط راه میبینمت

وسایل مورد نیاز: خودکار و یک کاغذ بزرگ

اهداف:

• تقویت روحیه گروهی
• اشنا شدن
• آموزش مهارت دوست یابی به کودکان
• کشف اشتراکات

روش بازی:

بازیکنان دو به دو تقسیم شده و هرکدام یک کاغذ برداشته و در میان آن مدرسه خود را می کشند و در کنار آن نقاشی از خانه خود می کشند و سعی می کنند مسیر را رسم کنند. سپس نفر دوم مسیر خود را رسم می کنند و هردو سعی می کنند وسط راه همدیگر را ملاقات کنند البته در وسط کاغذ! این کار به حافظه تصویری کودکان کمک می کند، اگر کودک در به تصویر کشیدن مسیر مشکل دارد می توانید به او کمک کنید. در ابتدا خودتان مسیر را ترسیم کنید تا کودکان این کار را از شما یاد بگیرند.

منبع : ۸ بازی آموزش مهارت دوست یابی به کودکان

گریه نوزاد راهی برای برقراری ارتباط با شما است که به چیزی نیاز دارد، گرسنگی شایع ترین علت گریه در نوزادان است.

بنابراین غذا دادن به آن ها باعث جلوگیری از گریه شدید نوزاد می شود. نحوه واکنش شما به گریه کودک مهم است. اگر با آرامش پاسخ دهید، به آن ها کمک می کنید تا پریشانی خود را مدیریت کنند و احساس امنیت کنند.

چگونه علت گریه نوزاد را بفهمیم

۱. گرسنه یا تشنه است، آرام کردن گریه نوزاد

کودک شما ممکن است سعی کند سینه شما را پیدا کرده یا با دهان خود حرکت مکیدنی انجام دهد. این بهترین زمان برای غذا دادن به کودک است.

۲. نیاز به تعویض پوشک دارد، علت گریه و نق نق نوزاد

برخی از نوزادان احساس خیس بودن یا کثیف بودن را دوست ندارند. بررسی کنید که آیا کودک شما نیاز به تعویض پوشک خود دارد یا خیر.

۳. باد معده، قولنج یا ریفلاکس

اگر کودک شما ناآرام به نظر می رسد، او را به حالت عمودی نگه دارید و به آرامی پشت او را مالش دهید یا نوازش کنید.

۴. خستگی بیش از حد

حتی چیزهای ساده مانند چهره های جدید و نورهای روشن می تواند برای نوزادان طاقت فرسا باشد. در صورت گریه آن ها را به یک اتاق تاریک که ساکت و آرام است ببرید، در این حال صداهای آرام بخش ایجاد کنید یا موسیقی ملایم پخش کنید. از علائم خواب کودک خود آگاه باشید.

۵. ناراحتی

نوزادان از سردی یا گرمای بیش از حد خوششان نمی آید. آن ها دوست دارند احساس راحتی و گرمای مطلوبی داشته باشند، اما مراقب باشید که کودک خود را در چند لایه لباس نپوشانید.

بررسی کنید که بدن کودک شما خیلی گرم یا سرد نباشد. طبیعی است که دست و پای نوزاد کمی خنک باشد، اما شکم او باید کمی گرم باشد.

بررسی کنید که هیچ بر چسبی از لباس‌هایش در پوست آن ها فرو نرفته باشد و مویی دور دست یا پاهایشان نپیچیده باشد. اگر صدای گریه شدید نوزاد شما با حالت عادی متفاوت است، می تواند نشانه ای از ناخوشی یا دندان درآوردن باشد.

۶. ممکن است لازم باشد کودک نزدیک شما باشد

نوزادان باید به والدین خود نزدیک باشند، صدای آن ها را گوش داده و به ضربان قلب آن ها گوش دهند، علاوه بر این می توانید کارهای آرامش بخشی را برای بهبود حال آن ها انجام دهید:

• کودک را نزدیک نگه دارید
• آواز خواندن یا صحبت کردن با آن ها
• بغل کردن کودک

۷. آرام کردن گریه نوزاد

گاهی اوقات به نظر می رسد هیچ کاری که انجام می دهید جواب نمی دهد در این شرایط می توانید موارد زیرا را امتحان کنید:

• با کودک در کالسکه به پیاده روی بروید.
• پوشک کودکتان را کنار بگذارید و به او اجازه دهید پاهایش را آزادانه حرکت دهد.
• حمام کردن نوزاد
• درخواست کمک از دکتر یا اطرافیان

۸. ممکن است حوصله اش سر رفته باشد.

اگر او به دلیل بی حوصلگی گریه می کند، آواز خواندن، زمزمه کردن، قدم زدن و حرف زدن با او می تواند به شما کمک کند.

۹. کولیک| علت گریه نوزاد

کولیک باعث گریه شدید در چهار هفتگی می شود و گاهی اوقات تا سه یا حتی چهار ماهگی نیز ادامه پیدا می کند. دلیل کولینک هنوز برای دکترها مشخص نیست اما می تواند به دلیل گوارش یا حساسیت به غذا یا عوامل محیطی باشد.

کولیک در اکثر مواقع حدود ۲ تا ۵ هفتگی شروع شده و تا ۳ تا ۴ ماهگی ادامه پیدا می کند، متاسفانه قانون مشخصی برای آن وجود ندارد و هرنوزادی ممکن است آن را تجربه کند. کولیک باعث گریه شدید نوزاد می شود که توسط والدین قابل کنترل نیست.

در طی کولیک کودک به خوبی غذا می‌خورد و رشد می‌کنند اما در برخی از ساعات روز شروع به گریه می کند. در ادامه ویژگی های کولیک و تفاوت آن از گریه معمولی ذکر شده است با توجه به آن ها می توانید کودک خود را آرام کنید:

• گریه شدید نوزاد یا جیغ بسیار بلند که باعث نگرانی والدین می شود.
• بسیار سخت آرام می شود یا اصلا آرام نمی شود.
• صورت قرمز یا رنگ پریده در اطراف دهان.
• مشت های گره کرده
• بیش از ۳ ساعت در روز دوام دارد و بیش از ۳ روز در هفته اتفاق می افتد.
• به طور ناگهانی، با گریه بلند و بی وقفه شروع می گردد.
• شکم سفت
• جمع کردن پاها به سمت شکم هنگام گریه شدید نوزاد

نوزاد کولیکی برای والدین بسیار استرس زا می باشد و باعث می شود احساس خستگی، گناه و حتی افسردگی داشته باشید. خوشبختانه این بیماری به خودی خود از بین می رود تنها کافی است به حرف پزشک گوش بدهید و دستورالعمل های آن ها را دنبال کنید.

در صورت امکان از یکی از نزدیکان خود درخواست کنید تا از کودکتان نگه داری کند تا مقداری استراحت کنید بخاطر داشته باشید که آرامش شما در برخورد با کودکتان اهمیت زیادی دارد بنابراین حتما باید به دنبال کمک باشید.

منبع : گریه نوزاد + ۶ روش درمانی تضمینی